بسم‌الله الرحمن الرحیم
به نام بانوی بی‌نشان، به نام پهلوی شکسته و قلبی که تا همیشه در سینه تاریخ، داغدار ماند…
چه سخت است روایت شبی که خانه علی(ع) دیگر عطر حضور فاطمه(س) را نداشت؛ شبی که دیوارهای مدینه شاهد مظلومیتی شدند که هیچ واژه‌ای توان وصف آن را ندارد؛ شبی که پهلوی فاطمه شکست، اما در حقیقت، ستون صبر و شکیبایی در جهان اسلام زیر بار اندوه خم شد. فاطمه (س) رفت؛ اما نه علی توانست رفتنش را باور کند و نه شب‌های مدینه دیگر رنگ آرامش به خود دیدند. علی ماند و خانه‌ای که سکوتش از هزاران فریاد جان‌سوزتر بود؛ ماند و یادگاری‌هایی که هر کدام زخمی تازه بر دلش می‌نشاندند؛ ماند و داغِ بانویی که تمام هستی و آرام جانش بود. چه کسی می‌تواند حال علی را بفهمد، وقتی نگاهش به درِ خانه می‌افتاد و جای خالی فاطمه را می‌دید؟ چه کسی می‌تواند غربت مردی را دریابد که در برابر مصیبت‌ها کوهی استوار بود، اما در فراق همسرش، بغضی سنگین در سینه داشت؟ و چه جان‌سوز است آن وداعی که گویی فاطمه، حتی در آخرین لحظات حیات، نگران اشک‌های علی بود؛ گویی می‌خواست به همسرش اطمینان دهد که این روزهای سخت نیز می‌گذرند، اما افسوس که داغ فاطمه برای علی هرگز نگذشت… سلام بر فاطمه؛ بانویی که مظلومیتش مرزهای تاریخ را درنوردید، و سلام بر علی؛ مردی که پس از فاطمه، با دلی شکسته، بار سنگین غربت را بر دوش کشید. این روزها، دل‌های عاشقان اهل‌بیت(ع) در سوگ بانوی دو عالم به ماتم نشسته است؛ شبی که نام فاطمه(س) با اشک، نام علی(ع) با غربت و نام مدینه با مظلومیت گره خورده است.
اینجانب، به نمایندگی از اعضای محترم شورای شهر و مجموعه شهرداری ابریشم ضمن عرض تسلیت و تعزیت این مصیبت عظیم به محضر حضرت ولی‌عصر (عج)، رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای (حفظه الله) و عموم ارادتمندان خاندان عصمت و طهارت(ع) و شهروندان ولایت مدار و شهید پرور شهرابریشم، از درگاه خداوند متعال مسئلت دارم ما را در مسیر معرفت، محبت و پیروی از سیره نورانی حضرت فاطمه زهرا(س) ثابت‌قدم بدارد.
باشد که در روزگار عبور از غم‌ها، هیچ‌گاه از یاد نبریم که بعضی داغ‌ها گذشتنی نیستند؛ داغی که بر دل علی نشست، هنوز در سینه تاریخ تازه است…
آیت اله اسلانی
شهردار ابریشم
